Ding #23: Evalueer wat je in de afgelopen tijd hebt geleerd

Hèhè, daar zijn we dan! Alles gedaan, alles ingehaald, nu nog een evaluatie.
Waar te beginnen?
Ik lees de lijn waarlangs ik zou kunnen lopen: wat waren mijn favoriete Dingen, wat heeft het leerprogramma met mij en de organisatie waar ik werk "gedaan", welke Dingen hebben mij onverwachts verrast, wat kan er gedaan worden om 23 Dingen te verbeteren en of ik de zin wil afmaken: "23 Dingen was voor mij..."

In de hoop dat dit 'mijn kortste stukje ooit' zal worden, ga ik het hoe en waarom van de Dingen niet nog eens bespreken, dat is genoeg aan bod geweest in de Dingen zoals gepost. Laat ik me beperken tot een paar lijstjes als samenvatting.
Dingen die van of  door de cursus mijn favoriete werden:
- Google Docs
- Wiki's (maken)
- WorldCat
- LibraryThing
Dingen die ik (deels) al kende, maar mij onderweg aangenaam hebben verrast:
- Google Maps&Docs
- Aquabrowser
- Wiki's
Dingen die meevielen:
- RSS
- Blogger
Dingen die tegenvielen:
- Flickr
- Delicious
Dingen die zijn zoals ze zijn:
- YouTube
Dingen die ik laat voor wat ze zijn:
- Instant Messaging
Dingen waar ik een mening over had of ben gaan hebben:
- Schrijf over jouw visie op Web 2.0
- Online muziek luisteren
- Bibliotheek 2.0 en de toekomst van bibliotheken
Dingen waar ik nog niet over uit ben:
- online plaatjes bewerken
- Twitter
Dingen waarmee ik zeker vaker en/of verder ga werken:
- Google Maps&Docs
- zelf Wiki's maken
- WorldCat
- LibraryThing (onder voorbehoud, waarschijnlijk wordt dat na mijn pensioen)

Ondanks dat ik er wel tegenop zag een tweede blog te moeten gaan bijhouden, vond ik het wel leuk dat ik nu daadwerkelijk heb kunnen merken wat het verschil is tussen Wordpress (waar ik al bekend mee was) en Blogger (waar ik veel mensen over gehoord had).
Wat ik al een beetje vermoedde kwam uit. Voor beide is wat te zeggen, wat de één juist zo fijn heeft (linkje testen bij Blogger) heeft de ander niet en andersom (lekker grote, mooie foto's uploaden alleen bij Wordpress). Dat Blogger volledig in het Nederlands is werkt natuurlijk heel lekker, maar bij Wordpress schiet het tenminste weer lekker op als je met één knop een link naar een andere site onder een plaatje kan leggen en dat niet, zoals in Blogger, moet inmetselen in de html-code.
Mijn droom is dan ook ooit een mooie kruising te krijgen van Wordpress en Blogger, met het beste van beide. Tot die tijd blijf ik toch maar zitten waar ik zit.

Wat betreft het proces was het leuk om het er met collega's over te kunnen hebben en waren de reacties van coach Hans ook altijd erg fijn en betrokken, waarvoor mijn grote dank!

Aandachtspuntje voor de cursus vind ik wel de tijdsdruk. Afgezien van mijn persoonlijke vertraging, denk ik ook dat één week tussen de dingen niet genoeg is om je er goed in te verdiepen.
Ik merkte gaandeweg als ik, of iemand, hulp/uitleg vroeg aan de cursisten van de vorige lichting hoe die iets voor elkaar hadden gekregen, hoorde je in 9 van de 10 gevallen: 'ik heb het wel gedaan, maar heb geen idee meer hoe.'
Dat neem je niemand kwalijk - ik denk dat het mij net zo zal vergaan, met de dingen die ik deze cursus voor het eerst gedaan heb - maar ik vrees dat je dat krijgt als je geen tijd hebt gekregen je de materie eigen te maken. Dan beklijft het niet. Dat vind ik heel jammer. En daarbij is dat ook geen antwoord waarmee je bij de klanten kan aankomen. Dus ik zou zeggen, één Ding per keer en er minstens twee weken tussen (één om te ontdekken/spelen, één om het je eigen te maken en je er echt in te verdiepen).
Hiermee samenhangend, maar meer gevoelsmatig van aard, wringt het concept 'verplicht spelen' voor mij een beetje.

Wel vind ik het leuk wat bewuster bezig geweest te zijn met wat is 2.0, de mogelijkheden die daarbij komen kijken en daardoor bewuster te kiezen waar wel en waar niet aan mee te doen.
Hierdoor leerde ik over mezelf dat ik toch wat meer 1.0 ben dan ik dacht. Ik hou er van om nieuwe dingen te leren. Dat iemand me uitlegt hoe iets moet, dat ik het daarna ook kan en er daarna zelf verder mee kan gaan.
Soms miste ik die praktische uitleg tijdens de cursus. Gelukkig was coach Hans een bereidwillige vraagbaak en ben blij met de tips die ik van hem kreeg.
Maar goed, over het geheel genomen ben ik wel blij dat ik de cursus heb kunnen doen en een aantal nieuwe, handige dingen heb kunnen leren, voor zowel privé als voor op het werk in de bibliotheek.
Ook zal ik hierbij meteen maar toegeven dat ik dankzij 23 Dingen Lee Le Fever met zijn uitleg in 'plain English' voorgoed in mijn hart gesloten heb.

Tot slot, 23 Dingen was voor mij: een tijdrovend, doch niet onnuttig karwei!
't Is nu genoeg, nee geen ge-maar,
't is nu af, 't is nu:

Ding #22: Bieb 2.0 en de toekomst van bibliotheken

Bieb 2.0, ga d'r maar aan staan!
Wat betreft de toekomst van de bibliotheek - de toekomst van de gehele culturele sector - is er tegenwoordig genoeg om je zorgen over te maken.

Ik juich de plannen en dromen toe die er zijn om de krachten te bundelen op landelijk niveau. Eén catalogus, alle bibliotheken gezamenlijk samenwerken, het liefst alles zo toegankelijk maken voor de klant dat hij met één pas (één helder tarief) bij alle bibliotheken terecht kan. Zou dat niet heel klantvriendelijk zijn?
Deze manier van 'alles delen' (lekker 2.0) zie ik wel zitten. Heb wel mijn vraagtekens bij hoe ver je hierin moet gaan, bv. ten aanzien van dat iedereen overal in mag gaan zitten rommelen. Ik vind dat je je kwaliteit wel moet behouden, je reputatie van 'informatie professional' niet te grabbel moet gooien en je juist daarin moet onderscheiden van de rest.
Ook denk ik dat je voor/in de toekomst als bibliotheek moet gaan inspringen op het feit dan mensen nu teveel aan informatie en mogelijkheden over zich heen krijgt.
Alles is altijd een golfbeweging, dat is even leuk (net als verdwalen, maar we hebben het ook druk-druk-druk), straks wil men weer minder en alles gerichter. Dan moet je als bibliotheek klaar staan daarvoor en niet nog bezig zijn achter de vorige trend aan te lopen.
De bibliotheek kan helpen een filter en een gids te zijn in het efficiënt zoeken en vinden, en dit naar wens te laten verlopen. Zowel digitaal als fysiek.
Wie nog verdwalen wil, komt met Google ruimschoots aan zijn trekken, de bibliotheek moet laten zien dat het ook anders kan.

In één van die manifesten lees ik over 'een trendspotter moeten zijn', goede en snelle beslissingen nemen in de bibliotheek'. Het is een mooi voornemen, maar ik ben bang dat het voor de praktijk niet altijd heel reëel is. Nu nog niet.
Ik wil niet cynisch gaan doen, maar dat ik op Wikipedia bovenaan het artikel over Library 2.0 lees:

This article may require cleanup to meet Wikipedia's quality standards. Please improve this article if you can. The talk page may contain suggestions. (June 2008)

Dat vind ik dan verontrustend illustratief voor mijn gevoel dat de bibliotheek, zoals het nu is, nog niet goed in staat is snel mee te gaan in de huidige ontwikkelingen.
Het lijkt misschien flauw, het lijkt een detail, maar als ik dan denk aan dat er over de hele wereld door bieb-medewerkers aan 23 Dingen wordt gedaan, er wordt geblogt, ik zie YouTube filmpjes met manifesten voorbij komen etc., dan moet er toch iemand zijn die deze pagina Wikipedia-waardig kan maken.
Ik zie wel onderaan in de kleine lettertjes dat de pagina voor het laatst is bijgewerkt op 18 juni 2011, maar Wiki zal dit bericht niet voor niets pontificaal bovenaan zetten en wie haalt het dan nog tot de kleine lettertjes onderaan?
Bekijk het bij dit soort dingen eens vanuit de klant of mogelijk andere geïnteresseerden van buitenaf die horen van deze term en zich er verder in willen verdiepen. Eén van de eerste dingen die men tegenwoordig raadpleegt is Wikipedia. Ik vrees dat zij niet erg geneigd zullen zijn nog verder te lezen met zo'n mededeling bovenaan.

Maar goed, ik ben niet pessimistisch en ik zie hoeveel er achter de schermen gebeurt om mee te gaan in alle ontwikkelingen en dat is op zich een goede zaak. Maar als ik kijk hoe het nu gaat, zie ik de bibliotheken eerder nog achter ontwikkelingen aanhollen, dan het voortouw te nemen. En dat is waarschijnlijk ook logisch, de bibliotheek als instituut is misschien te groot en te afhankelijk om om snelle beslissingen of veranderingen door te voeren, of om voorop te kunnen lopen. Het zo snel mogelijk inspelen op de vraag, door nieuwe ontwikkelingen, zal eerder aan de orde zijn.
Daarom denk ik dat die landelijke bundeling van krachten een mooie ontwikkeling voor de toekomst is.
Daarbij ben ik het erg eens met Jan de Klerk die zegt dat je de klant niet moet lastig vallen met de techniek en functionaliteit van deze ontwikkelingen achter de schermen, maar in uitstraling, gebruiksvriendelijkheid en - voeg ik er graag aan toe - goede communicatie naar de klant toe, je droom werkelijkheid moet maken.

Voordat er sprake kan zijn van 'goede en snelle beslissingen' zullen de bibliotheken eerst een goed huwelijk moeten hebben opgebouwd. Eerst écht alle bibliotheken aan die landelijke huisstijl en, zoals Jan Klerk ook verwoord in zijn droom: dat alle klanten met hun passen in elke willekeurige bibliotheek terecht kunnen (één pas for all). Pas als dat huwelijk is beslecht (en geconsumeerd?) zijn we wendbaar en klaar voor de snelle beslissingen.
Maar ja, iedereen weet net zo goed als ik hoe het kan gaan in een huwelijk, want tussen droom en daad staan wetten in den weg en praktische bezwaren...

Ding #20: Muziek online beluisteren in een sociaal netwerk

Muziek... Als ik een cd gekocht heb, spreek ik altijd van 'mijn jaarlijkse cd'. Dat is niet helemaaaaal waar, maar om een beeld te geven van wat ik met muziek heb.
Vind het moeilijk iets te schrijven over muziek, want in combinatie met de computer heb ik er weinig mee: ik download nooit muziek, niet alleen omdat ik nog steeds in de veronderstelling leef dat het illegaal is en creatievelingen van hun brood beroof, maar ook omdat ik geen muziek aan wil tijdens het werken, dat vooral aan de computer gebeurt. (Gek eigenlijk: ik was geneigd te zeggen 'achter de computer', want volgens mij zeg je dat normaal gesproken automatisch zo, maar als ik achter de computer zou zitten, zat ik in een donker kastje, van waaruit ik niet eens bij mijn toetsenbord zou kunnen. Dan zou je ook nog kunnen zeggen: nee, we bedoelen eigenlijk het beeldscherm met 'achter de computer zitten', maar als ik achter mijn beeldscherm zou zitten, zat ik klem tussen het zwarte plastic van de achterkant waar niks te lezen valt en de muur waarvoor hij staat. Fascineert me, misschien een kwestie van perspectief, al ik heb nog nooit iemand horen zeggen: als ik voor mijn beeldscherm zit.)
O ja, muziek.

Hoe leuk, een USB-stick! Vaderdag kadootje?

Ik luister alleen naar de radio in de auto, dus ik zou niet gauw gebruik maken van diensten als Last.fm en Spotify. Heb genoten van Dijkshoorns column en vond het daardoor des te leuker om via de 23Dingen account een keer te kunnen kennismaken met Last.fm, zodat je nu weet waar men het dan over heeft. Heb wat muziek opgezocht, maar niet altijd met gewenst resultaat.
Het overzicht van sociale muzieknetwerken op 'Digimuziek' vond ik heel handig. Vooral als je er niet bekend mee bent zou je door de bomen het bos niet meer zien.
Op zich vond ik het ook nuttig kennis te nemen van het nieuwe fenomeen Spotify, al vond ik hiervan de discussie op 'Lifehacking' bij de reacties onder het artikel misschien nog het meest interessant. Helaas even verontrustend als interessant. Dat ook geldt voor wat ik las bovenaan het artikel rond de discussie hierover op Bibliotheek 2.0.
Eigenlijk zit ik me hier al een paar dagen over op te winden. Denk steeds, ik zal het wel niet snappen (heb het vraagstuk er waarschijnlijk  niet goed genoeg voor gevolgd), maar waarom willen 'wij' steeds dat de rechtenbarrière omtrent muziek wordt opgeheven? Zoals ik dus in menig discussie lees en ook het stukje van Bibliotheek 2.0 begint?
Is er dan niemand die zo denk als - of denkt aan! - Cees, de liedschrijver, die op Lifehacking over Spotify de volgende reactie gaf:

Cees 29 mei 2010 om 16.13u:

Jammer dat er hier ook weer van foute veronderstellingen wordt uitgegaan dat artiesten tevens de rechthebbenden zijn van de songs die ze zingen. Dat is zelfs heel vaak NIET het geval!
Artiesten verdienen hun geld met optreden, artiesten royalty’s, merchandise etc.
Liedschrijvers moeten hun geld verdienen met de royalty’s uit het gebruik van hun liedjes: cd, radio, tv, internet, betaalde downloads, etc.
Die geweldig “doordachte” acties voor het vrijgeven van auteursrecht zijn dus de doodsteek voor de liedschrijvers die niet zelf hun songs uitvoeren…
Wel eens aan gedacht?

Waarop Kees Romkes, auteur van het artikel en pleitbezorger van Spotify de volgende reactie geeft:

Kees Romkes (auteur) 29 mei 2010 om 20.21u:

@Cees: Nog niet over nagedacht, maar mijn eerste gedachte gaat dan wel naar hoe dat in zoveel branches gaat, waarom aan de handrem trekken als je weet dat dit soort innovaties blijven komen en door gaan ? Waarom niet omarmen en de kansen grijpen om bijv. communities te starten met muzikanten als tekstschrijvers ? Waarom niet meer kennis en talent delen ? Liedjes schrijven zal niet het enige zijn wat je meegekregen hebt en als je echt goed bent val je ook daar op. Het niveau, en dat is mijn mening, van de gemiddelde Nederlandse popmuziek is nou niet om over naar huis te schrijven… Uitwisseling en openheid van die songteksten zou hele mooie nieuwe muziek op kunnen leveren ! 

Kees had er nog niet over nagedacht. Kees wil wel graag voor niets op de eerste rij zitten (kan er niet eens meer een dubbeltje van af?). Kees wil uitwisseling en openheid. En wat wisselt Kees dan precies uit met Cees? Mag Cees straks elke avond bij Kees komen eten als hij geen droog brood meer verdient? Mag Cees straks in Kees zijn bedje komen slapen, als hij wegens faillissement zijn huis uit is gezet?
Hier komt mijn eufemistische 'verontrustend' vandaan. Het lijkt er op dat Kees goed past in het 'landschap' van onze huidige staatssecretaris van Cultuur, als hij zegt: Liedjes schrijven zal niet het enige zijn wat je meegekregen hebt en als je echt goed bent val je ook daar op.(m.a.w.: als je niet tot de top behoort, ga je maar wat anders doen), maar zo zie ik een kaalgeroofd landschap ontstaan, waarin de boer niet meer wil investeren in zaadjes en water, het alleen nog volplempt met onderhoudsvrije heesters, in wiens schaduw verder niets groeit. 

Met deze Zijlstra-mentaliteit zou ik niet graag geassocieerd worden, niet als persoon, niet als bibliotheek. Maar goed, nogmaals, ik zal het misschien niet goed begrijpen aangezien ik niet precies van de hoed en de rand weet, toch maak ik me hier wel druk en zorgen over. Zonder muziek op de achtergrond, dat wel.

Ding #18: LibraryThing

LibraryThing: hoe leuk, hoe handig!

Wat kan ik zeggen, elk woord dat me hierover te binnen schiet met betrekking tot het nut voor de bibliotheek voelt als een open deur.

Puur praktisch heb ik over deze 'tool' nog wel wat vragen en aantekeningen, maar misschien is dat ook iets wat zich zal uitwijzen als je echt de tijd hebt er langer mee te werken.
Zo vond ik het opvallend dat de catalogi die ik heb gebruikt, veelal de Kon.Bibliotheek en de Bol-Bruna, waar het Nederlandse schrijvers betrof, mijn zoekopdrachten niet konden vinden (ook de omslagen niet), terwijl ik van sommige wist dat ze ze zeker moesten hebben (Dijkshoorn en Immink, bijv.). En ja, ga je dan naar de Bol, zijn ze gewoon te koop. Ongeveer de helft van de lijst heb ik dus via handmatig importeren gedaan (dat dan eerst heel afschrikwekkend aangeeft dat je er 1u en 19 minuten op moet wachten in de 'wachtrij', maar wat uiteindelijk reuze meevalt en je met 10 à 15 minuten weer verder kunt).
Daardoor vraag je je soms wel af hoe handig het is als jij op jouw kennis van het aanbod of de Bol-voorraad moet afgaan en niet andersom. Tegelijk vraag ik me natuurlijk af of ik iets verkeerd heb gedaan, zo ben ik dan ook wel weer. Dat zal zich uitwijzen hoe langer/vaker je ermee bezig gaat.

Ik wil hier niet door open deuren, daarom heel kort twee dingen aanstippen die bij mij hier omtrent persoonlijk vragen oproepen. Vrees eigenlijk iets voor een langere discussie, maar doe toch een poging.
Ten eerste is voor mij persoonlijk mijn boekenkast net zo'n weerspiegeling van de ziel, als de spreekwoordelijke 'ogen'. Daarom vind ik het altijd intiem als mensen hier thuis met hun neus voor mijn boekenkasten staan. En andersom. Of ik die beleving naar het internet wil en kan verplaatsen vraag ik mij door LibraryThing af.
Dit raakt aan wat ik al eerder schreef over mijn ambivalentie dingen te delen op het internet en daarmee ook aan het volgende Ding over sociale netwerken, dus kom er vast nog verder op terug.
Net als bij Facebook ('wat ben je aan het doen?') ga ik me dan al gauw afvragen: zal ik eerlijk of zal ik liegen? Hoeveel waarheid moet of kan het zijn?
Uiteraard vind ik het leuk om boekentips uit te wisselen, en tuurlijk is er niks mis met intiem zijn, maar laat het in g'naam een keuze blijven met wie.
Ik zag gelukkig wel dat LibraryThing in deze behoefte voorziet.

Ten tweede kwam bij mij de vraag op hoe het is te delen met mensen die dezelfde smaak hebben als jij. Mis je dan niet juist dat wat je anders nooit gezien, gekocht of geleend had? Of om het populair te zeggen: niet zo 'out of the box'?
Jaja, waarschijnlijk kom je daar pas echt achter als je het ook serieus gebruikt en invult.
Maar laat daar geen misverstand over bestaan: ik hield al van 'dingen', vóór deze 23, en dat zal ook zo blijven. En zeker van de kleine. Daarom Dijkshoorn, Immink (brijante boekjes!) en Perec. En deze laatste in het bijzonder.
Ik wil best delen dat hij een van mijn lievelings is. Door deze post heen heb ik stukjes geplakt uit een van mijn favoriete boeken: 'Ik ben geboren'. Teksten van Perec, uiteenlopend van jeugdherinneringen, over zijn schrijverschap, grappige bespiegelingen over brillen, aantekeningen van de voorwerpen die op zijn werktafel liggen en andere leuke lijstjes (zoals 'Een paar dingen die ik toch echt zou moeten doen voor ik dood ben') en 'Beknopte aantekeningen over het oordeelkundig ordenen van je boeken', waarvan hier dus fragmenten.
Zoals met alles bij Perec wordt het tot in detail beschreven en beperkt hij zich niet tot 'het ordenen' alleen, maar besteedt hij ook ruimschoots aandacht aan 'de ruimte' waarin boeken zich kunnen bevinden, de verschillende plaatsen in die ruimte en de dingen die geen boeken zijn, maar je vaak aantreft in boekenverzamelingen.
Voor wie niet op LibraryThing is overgestapt en zich nog in het 'de Bie stadium' bevindt, is het zeker een aanrader de tekst eens helemaal te lezen.

Als laatste wil ik nog even kwijt dat ik het filmpje van Wim de Bie erg grappig vond, al haalde ik een heel andere boodschap eruit dan de optimistische omschrijving 'LibraryThinger van het eerste uur', nl. het voor mij herkenbare beeld dat je nauwelijks nog aan lezen toekomt als je je verliest in het digitaliseren en ordenen (en inmiddels delen, reviews schrijven, 'liken' etc.) op de computer. Maar goed, het zal 'in the eye of the beholder' zijn.

Ding #2 & 3: Nog maar eentje, mét niet onbelangrijke links

Nu ben ik niet zo'n fan van het AD, maar nood breekt wetten: bieb-nieuws!
Via Facebook bereikte me de link naar dit artikel. Lees! (doe ook even mee aan de poll rechts er van.)
En dat geeft me meteen een mooi bruggetje iets te zeggen over wat ik van het fenomeen Web 2.0 en haar eigenschappen vind.
Want ook al zit ik er volgens mij letterlijk al middenin, toch sta ik er nog vrij ambivalent tegenover, wat maakt dat ik mij figuurlijk nog graag aan de zijlijn begeef.
Het gaat me niet lukken dat hier in een keer allemaal onder woorden te brengen (ik deed een poging 's middags na de kick-off er een stukje over te schrijven, maar dat werd al zo gênant lang, dat ik dat nog steeds niet heb durven plaatsen), maar naar aanleiding van wat er met me gebeurde toen ik dat artikel via Facebook zag, dacht ik daarmee een mooi concreet voorbeeld in handen te hebben.
In eerste instantie schrok ik van het stuk en werd ik er treurig van.Toch vond ik het goed dat het onder de aandacht werd gebracht, maar het kostte me de grootste moeite om bij de tekst: 'Sluiting bibliotheken: een sociale ramp' 'Vind ik leuk' aan te vinken. Ik vind het helemaal niet leuk!
Dat we delen en elkaar op de hoogte brengen van nieuws vind ik op zich een mooie ontwikkeling, want ik weet bijvoorbeeld dat degene die het nieuws onder de aandacht bracht zelf niet direct betrokken is bij de bieb, maar wel mensen kent die het direct aangaat (zoals ik) en het ook doet vanuit zijn eigen sociale betrokkenheid. Dat vind ik mooi.
Tegelijk heb ik veel moeite die dingen te delen in formats en one-liners als 'Vind ik leuk', iets gaat 'like-en' of iedereen die je een keer ontmoet hebt als meteen als 'Vriend' te bestempelen. Ik hou misschien iets te veel van de nuance om hier onbezorgd mee om te gaan.
Niet alleen de vorm, maar ook de inhoud van het delen zet mij nog vaak aan het denken. Hoeveel wil je delen? Hoeveel van jezelf, maar ook: wat wil je van een ander weten? Facebook vraagt altijd: 'Wat ben je aan het doen?', LinkedIn zegt: 'Share an update'. Ik vraag me dan vaak af: hoe eerlijk zal ik zijn? Ga ik nu posten dat ik ijverig aan m'n boekhouding bezig ben, wat ik zou moeten maar niet ben, want ik zit stiekem hier te typen. Of ga ik snel een interessante conferentie verzinnen waar ik zit, want boekhouden is eigenlijk ook te suf voor woorden! Lees ik: 'Ik zit met mijn vriendin op de bank X-factor te kijken, gaat de rode wijn om over de bank', vraag ik me af of ik dat had willen weten. Of moet ik meeveranderen met de tijd en dit soort dingen gaan willen weten?

Hoeveel wil je delen? Wat wil je weten en van wie? Het is een nieuw spel dat ik moet leren te spelen, maar ik moet denken aan een oude naam: 'Mens, erger je niet!'


Over de aard van het 'delen' is het laatste woord wat mij betreft nog niet gezegd, maar ik wil hier wel graag positief eindigen en moet - bedenk ik net - ook nog iets zeggen over het nut voor het werk.
Door de link op Facebook zag ik wel dat het dus nog steeds mogelijk is de petitie bij het VOB te tekenen, dus had ik toch een interessante 'Wat ben ik aan het doen?' voor mijn profiel in plaats van die stoffige boekhouding: een oproep voor het tekenen van de petitie. Dát vind ik dan wel weer leuk! 
Dus collega's, volgens mij ligt hier voor ons veel nut: hou elkaar op de hoogte van bieb-nieuws met één druk op de knop!