Wat kan ik zeggen, elk woord dat me hierover te binnen schiet met betrekking tot het nut voor de bibliotheek voelt als een open deur.
Puur praktisch heb ik over deze 'tool' nog wel wat vragen en aantekeningen, maar misschien is dat ook iets wat zich zal uitwijzen als je echt de tijd hebt er langer mee te werken.
Zo vond ik het opvallend dat de catalogi die ik heb gebruikt, veelal de Kon.Bibliotheek en de Bol-Bruna, waar het Nederlandse schrijvers betrof, mijn zoekopdrachten niet konden vinden (ook de omslagen niet), terwijl ik van sommige wist dat ze ze zeker moesten hebben (Dijkshoorn en Immink, bijv.). En ja, ga je dan naar de Bol, zijn ze gewoon te koop. Ongeveer de helft van de lijst heb ik dus via handmatig importeren gedaan (dat dan eerst heel afschrikwekkend aangeeft dat je er 1u en 19 minuten op moet wachten in de 'wachtrij', maar wat uiteindelijk reuze meevalt en je met 10 à 15 minuten weer verder kunt).
Daardoor vraag je je soms wel af hoe handig het is als jij op jouw kennis van het aanbod of de Bol-voorraad moet afgaan en niet andersom. Tegelijk vraag ik me natuurlijk af of ik iets verkeerd heb gedaan, zo ben ik dan ook wel weer. Dat zal zich uitwijzen hoe langer/vaker je ermee bezig gaat.
Ik wil hier niet door open deuren, daarom heel kort twee dingen aanstippen die bij mij hier omtrent persoonlijk vragen oproepen. Vrees eigenlijk iets voor een langere discussie, maar doe toch een poging.
Ten eerste is voor mij persoonlijk mijn boekenkast net zo'n weerspiegeling van de ziel, als de spreekwoordelijke 'ogen'. Daarom vind ik het altijd intiem als mensen hier thuis met hun neus voor mijn boekenkasten staan. En andersom. Of ik die beleving naar het internet wil en kan verplaatsen vraag ik mij door LibraryThing af.
Dit raakt aan wat ik al eerder schreef over mijn ambivalentie dingen te delen op het internet en daarmee ook aan het volgende Ding over sociale netwerken, dus kom er vast nog verder op terug.
Net als bij Facebook ('wat ben je aan het doen?') ga ik me dan al gauw afvragen: zal ik eerlijk of zal ik liegen? Hoeveel waarheid moet of kan het zijn?
Uiteraard vind ik het leuk om boekentips uit te wisselen, en tuurlijk is er niks mis met intiem zijn, maar laat het in g'naam een keuze blijven met wie.
Ik zag gelukkig wel dat LibraryThing in deze behoefte voorziet.
Ten tweede kwam bij mij de vraag op hoe het is te delen met mensen die dezelfde smaak hebben als jij. Mis je dan niet juist dat wat je anders nooit gezien, gekocht of geleend had? Of om het populair te zeggen: niet zo 'out of the box'?
Jaja, waarschijnlijk kom je daar pas echt achter als je het ook serieus gebruikt en invult.
Maar laat daar geen misverstand over bestaan: ik hield al van 'dingen', vóór deze 23, en dat zal ook zo blijven. En zeker van de kleine. Daarom Dijkshoorn, Immink (brijante boekjes!) en Perec. En deze laatste in het bijzonder.
Ik wil best delen dat hij een van mijn lievelings is. Door deze post heen heb ik stukjes geplakt uit een van mijn favoriete boeken: 'Ik ben geboren'. Teksten van Perec, uiteenlopend van jeugdherinneringen, over zijn schrijverschap, grappige bespiegelingen over brillen, aantekeningen van de voorwerpen die op zijn werktafel liggen en andere leuke lijstjes (zoals 'Een paar dingen die ik toch echt zou moeten doen voor ik dood ben') en 'Beknopte aantekeningen over het oordeelkundig ordenen van je boeken', waarvan hier dus fragmenten.
Zoals met alles bij Perec wordt het tot in detail beschreven en beperkt hij zich niet tot 'het ordenen' alleen, maar besteedt hij ook ruimschoots aandacht aan 'de ruimte' waarin boeken zich kunnen bevinden, de verschillende plaatsen in die ruimte en de dingen die geen boeken zijn, maar je vaak aantreft in boekenverzamelingen.
Voor wie niet op LibraryThing is overgestapt en zich nog in het 'de Bie stadium' bevindt, is het zeker een aanrader de tekst eens helemaal te lezen.
Als laatste wil ik nog even kwijt dat ik het filmpje van Wim de Bie erg grappig vond, al haalde ik een heel andere boodschap eruit dan de optimistische omschrijving 'LibraryThinger van het eerste uur', nl. het voor mij herkenbare beeld dat je nauwelijks nog aan lezen toekomt als je je verliest in het digitaliseren en ordenen (en inmiddels delen, reviews schrijven, 'liken' etc.) op de computer. Maar goed, het zal 'in the eye of the beholder' zijn.
