Via Facebook bereikte me de link naar dit artikel. Lees! (doe ook even mee aan de poll rechts er van.)
En dat geeft me meteen een mooi bruggetje iets te zeggen over wat ik van het fenomeen Web 2.0 en haar eigenschappen vind.
Want ook al zit ik er volgens mij letterlijk al middenin, toch sta ik er nog vrij ambivalent tegenover, wat maakt dat ik mij figuurlijk nog graag aan de zijlijn begeef.
Het gaat me niet lukken dat hier in een keer allemaal onder woorden te brengen (ik deed een poging 's middags na de kick-off er een stukje over te schrijven, maar dat werd al zo gênant lang, dat ik dat nog steeds niet heb durven plaatsen), maar naar aanleiding van wat er met me gebeurde toen ik dat artikel via Facebook zag, dacht ik daarmee een mooi concreet voorbeeld in handen te hebben.
In eerste instantie schrok ik van het stuk en werd ik er treurig van.Toch vond ik het goed dat het onder de aandacht werd gebracht, maar het kostte me de grootste moeite om bij de tekst: 'Sluiting bibliotheken: een sociale ramp' 'Vind ik leuk' aan te vinken. Ik vind het helemaal niet leuk!
Dat we delen en elkaar op de hoogte brengen van nieuws vind ik op zich een mooie ontwikkeling, want ik weet bijvoorbeeld dat degene die het nieuws onder de aandacht bracht zelf niet direct betrokken is bij de bieb, maar wel mensen kent die het direct aangaat (zoals ik) en het ook doet vanuit zijn eigen sociale betrokkenheid. Dat vind ik mooi.
Tegelijk heb ik veel moeite die dingen te delen in formats en one-liners als 'Vind ik leuk', iets gaat 'like-en' of iedereen die je een keer ontmoet hebt als meteen als 'Vriend' te bestempelen. Ik hou misschien iets te veel van de nuance om hier onbezorgd mee om te gaan.
Niet alleen de vorm, maar ook de inhoud van het delen zet mij nog vaak aan het denken. Hoeveel wil je delen? Hoeveel van jezelf, maar ook: wat wil je van een ander weten? Facebook vraagt altijd: 'Wat ben je aan het doen?', LinkedIn zegt: 'Share an update'. Ik vraag me dan vaak af: hoe eerlijk zal ik zijn? Ga ik nu posten dat ik ijverig aan m'n boekhouding bezig ben, wat ik zou moeten maar niet ben, want ik zit stiekem hier te typen. Of ga ik snel een interessante conferentie verzinnen waar ik zit, want boekhouden is eigenlijk ook te suf voor woorden! Lees ik: 'Ik zit met mijn vriendin op de bank X-factor te kijken, gaat de rode wijn om over de bank', vraag ik me af of ik dat had willen weten. Of moet ik meeveranderen met de tijd en dit soort dingen gaan willen weten?
Hoeveel wil je delen? Wat wil je weten en van wie? Het is een nieuw spel dat ik moet leren te spelen, maar ik moet denken aan een oude naam: 'Mens, erger je niet!'
Over de aard van het 'delen' is het laatste woord wat mij betreft nog niet gezegd, maar ik wil hier wel graag positief eindigen en moet - bedenk ik net - ook nog iets zeggen over het nut voor het werk.
Door de link op Facebook zag ik wel dat het dus nog steeds mogelijk is de petitie bij het VOB te tekenen, dus had ik toch een interessante 'Wat ben ik aan het doen?' voor mijn profiel in plaats van die stoffige boekhouding: een oproep voor het tekenen van de petitie. Dát vind ik dan wel weer leuk!
Dus collega's, volgens mij ligt hier voor ons veel nut: hou elkaar op de hoogte van bieb-nieuws met één druk op de knop!
nou, zo'n weblog is aan jou wel besteed! Over de vóór- en nadelen van sociale media is het laatste woord nog niet gezegd. Je hebt goed begrepen, dat web 2.0 een overload aan communicatiemogelijkheden behelst en dat het zaak is er verstandig en efficiënt gebruik van te maken. Wat dat betreft zitten we nu volop in de fase van uitproberen en evalueren. 23dingen bied je alle mogelijkheden daartoe. Ga zo door!
BeantwoordenVerwijderen