Ding #23: Evalueer wat je in de afgelopen tijd hebt geleerd

Hèhè, daar zijn we dan! Alles gedaan, alles ingehaald, nu nog een evaluatie.
Waar te beginnen?
Ik lees de lijn waarlangs ik zou kunnen lopen: wat waren mijn favoriete Dingen, wat heeft het leerprogramma met mij en de organisatie waar ik werk "gedaan", welke Dingen hebben mij onverwachts verrast, wat kan er gedaan worden om 23 Dingen te verbeteren en of ik de zin wil afmaken: "23 Dingen was voor mij..."

In de hoop dat dit 'mijn kortste stukje ooit' zal worden, ga ik het hoe en waarom van de Dingen niet nog eens bespreken, dat is genoeg aan bod geweest in de Dingen zoals gepost. Laat ik me beperken tot een paar lijstjes als samenvatting.
Dingen die van of  door de cursus mijn favoriete werden:
- Google Docs
- Wiki's (maken)
- WorldCat
- LibraryThing
Dingen die ik (deels) al kende, maar mij onderweg aangenaam hebben verrast:
- Google Maps&Docs
- Aquabrowser
- Wiki's
Dingen die meevielen:
- RSS
- Blogger
Dingen die tegenvielen:
- Flickr
- Delicious
Dingen die zijn zoals ze zijn:
- YouTube
Dingen die ik laat voor wat ze zijn:
- Instant Messaging
Dingen waar ik een mening over had of ben gaan hebben:
- Schrijf over jouw visie op Web 2.0
- Online muziek luisteren
- Bibliotheek 2.0 en de toekomst van bibliotheken
Dingen waar ik nog niet over uit ben:
- online plaatjes bewerken
- Twitter
Dingen waarmee ik zeker vaker en/of verder ga werken:
- Google Maps&Docs
- zelf Wiki's maken
- WorldCat
- LibraryThing (onder voorbehoud, waarschijnlijk wordt dat na mijn pensioen)

Ondanks dat ik er wel tegenop zag een tweede blog te moeten gaan bijhouden, vond ik het wel leuk dat ik nu daadwerkelijk heb kunnen merken wat het verschil is tussen Wordpress (waar ik al bekend mee was) en Blogger (waar ik veel mensen over gehoord had).
Wat ik al een beetje vermoedde kwam uit. Voor beide is wat te zeggen, wat de één juist zo fijn heeft (linkje testen bij Blogger) heeft de ander niet en andersom (lekker grote, mooie foto's uploaden alleen bij Wordpress). Dat Blogger volledig in het Nederlands is werkt natuurlijk heel lekker, maar bij Wordpress schiet het tenminste weer lekker op als je met één knop een link naar een andere site onder een plaatje kan leggen en dat niet, zoals in Blogger, moet inmetselen in de html-code.
Mijn droom is dan ook ooit een mooie kruising te krijgen van Wordpress en Blogger, met het beste van beide. Tot die tijd blijf ik toch maar zitten waar ik zit.

Wat betreft het proces was het leuk om het er met collega's over te kunnen hebben en waren de reacties van coach Hans ook altijd erg fijn en betrokken, waarvoor mijn grote dank!

Aandachtspuntje voor de cursus vind ik wel de tijdsdruk. Afgezien van mijn persoonlijke vertraging, denk ik ook dat één week tussen de dingen niet genoeg is om je er goed in te verdiepen.
Ik merkte gaandeweg als ik, of iemand, hulp/uitleg vroeg aan de cursisten van de vorige lichting hoe die iets voor elkaar hadden gekregen, hoorde je in 9 van de 10 gevallen: 'ik heb het wel gedaan, maar heb geen idee meer hoe.'
Dat neem je niemand kwalijk - ik denk dat het mij net zo zal vergaan, met de dingen die ik deze cursus voor het eerst gedaan heb - maar ik vrees dat je dat krijgt als je geen tijd hebt gekregen je de materie eigen te maken. Dan beklijft het niet. Dat vind ik heel jammer. En daarbij is dat ook geen antwoord waarmee je bij de klanten kan aankomen. Dus ik zou zeggen, één Ding per keer en er minstens twee weken tussen (één om te ontdekken/spelen, één om het je eigen te maken en je er echt in te verdiepen).
Hiermee samenhangend, maar meer gevoelsmatig van aard, wringt het concept 'verplicht spelen' voor mij een beetje.

Wel vind ik het leuk wat bewuster bezig geweest te zijn met wat is 2.0, de mogelijkheden die daarbij komen kijken en daardoor bewuster te kiezen waar wel en waar niet aan mee te doen.
Hierdoor leerde ik over mezelf dat ik toch wat meer 1.0 ben dan ik dacht. Ik hou er van om nieuwe dingen te leren. Dat iemand me uitlegt hoe iets moet, dat ik het daarna ook kan en er daarna zelf verder mee kan gaan.
Soms miste ik die praktische uitleg tijdens de cursus. Gelukkig was coach Hans een bereidwillige vraagbaak en ben blij met de tips die ik van hem kreeg.
Maar goed, over het geheel genomen ben ik wel blij dat ik de cursus heb kunnen doen en een aantal nieuwe, handige dingen heb kunnen leren, voor zowel privé als voor op het werk in de bibliotheek.
Ook zal ik hierbij meteen maar toegeven dat ik dankzij 23 Dingen Lee Le Fever met zijn uitleg in 'plain English' voorgoed in mijn hart gesloten heb.

Tot slot, 23 Dingen was voor mij: een tijdrovend, doch niet onnuttig karwei!
't Is nu genoeg, nee geen ge-maar,
't is nu af, 't is nu:

Ding #22: Bieb 2.0 en de toekomst van bibliotheken

Bieb 2.0, ga d'r maar aan staan!
Wat betreft de toekomst van de bibliotheek - de toekomst van de gehele culturele sector - is er tegenwoordig genoeg om je zorgen over te maken.

Ik juich de plannen en dromen toe die er zijn om de krachten te bundelen op landelijk niveau. Eén catalogus, alle bibliotheken gezamenlijk samenwerken, het liefst alles zo toegankelijk maken voor de klant dat hij met één pas (één helder tarief) bij alle bibliotheken terecht kan. Zou dat niet heel klantvriendelijk zijn?
Deze manier van 'alles delen' (lekker 2.0) zie ik wel zitten. Heb wel mijn vraagtekens bij hoe ver je hierin moet gaan, bv. ten aanzien van dat iedereen overal in mag gaan zitten rommelen. Ik vind dat je je kwaliteit wel moet behouden, je reputatie van 'informatie professional' niet te grabbel moet gooien en je juist daarin moet onderscheiden van de rest.
Ook denk ik dat je voor/in de toekomst als bibliotheek moet gaan inspringen op het feit dan mensen nu teveel aan informatie en mogelijkheden over zich heen krijgt.
Alles is altijd een golfbeweging, dat is even leuk (net als verdwalen, maar we hebben het ook druk-druk-druk), straks wil men weer minder en alles gerichter. Dan moet je als bibliotheek klaar staan daarvoor en niet nog bezig zijn achter de vorige trend aan te lopen.
De bibliotheek kan helpen een filter en een gids te zijn in het efficiënt zoeken en vinden, en dit naar wens te laten verlopen. Zowel digitaal als fysiek.
Wie nog verdwalen wil, komt met Google ruimschoots aan zijn trekken, de bibliotheek moet laten zien dat het ook anders kan.

In één van die manifesten lees ik over 'een trendspotter moeten zijn', goede en snelle beslissingen nemen in de bibliotheek'. Het is een mooi voornemen, maar ik ben bang dat het voor de praktijk niet altijd heel reëel is. Nu nog niet.
Ik wil niet cynisch gaan doen, maar dat ik op Wikipedia bovenaan het artikel over Library 2.0 lees:

This article may require cleanup to meet Wikipedia's quality standards. Please improve this article if you can. The talk page may contain suggestions. (June 2008)

Dat vind ik dan verontrustend illustratief voor mijn gevoel dat de bibliotheek, zoals het nu is, nog niet goed in staat is snel mee te gaan in de huidige ontwikkelingen.
Het lijkt misschien flauw, het lijkt een detail, maar als ik dan denk aan dat er over de hele wereld door bieb-medewerkers aan 23 Dingen wordt gedaan, er wordt geblogt, ik zie YouTube filmpjes met manifesten voorbij komen etc., dan moet er toch iemand zijn die deze pagina Wikipedia-waardig kan maken.
Ik zie wel onderaan in de kleine lettertjes dat de pagina voor het laatst is bijgewerkt op 18 juni 2011, maar Wiki zal dit bericht niet voor niets pontificaal bovenaan zetten en wie haalt het dan nog tot de kleine lettertjes onderaan?
Bekijk het bij dit soort dingen eens vanuit de klant of mogelijk andere geïnteresseerden van buitenaf die horen van deze term en zich er verder in willen verdiepen. Eén van de eerste dingen die men tegenwoordig raadpleegt is Wikipedia. Ik vrees dat zij niet erg geneigd zullen zijn nog verder te lezen met zo'n mededeling bovenaan.

Maar goed, ik ben niet pessimistisch en ik zie hoeveel er achter de schermen gebeurt om mee te gaan in alle ontwikkelingen en dat is op zich een goede zaak. Maar als ik kijk hoe het nu gaat, zie ik de bibliotheken eerder nog achter ontwikkelingen aanhollen, dan het voortouw te nemen. En dat is waarschijnlijk ook logisch, de bibliotheek als instituut is misschien te groot en te afhankelijk om om snelle beslissingen of veranderingen door te voeren, of om voorop te kunnen lopen. Het zo snel mogelijk inspelen op de vraag, door nieuwe ontwikkelingen, zal eerder aan de orde zijn.
Daarom denk ik dat die landelijke bundeling van krachten een mooie ontwikkeling voor de toekomst is.
Daarbij ben ik het erg eens met Jan de Klerk die zegt dat je de klant niet moet lastig vallen met de techniek en functionaliteit van deze ontwikkelingen achter de schermen, maar in uitstraling, gebruiksvriendelijkheid en - voeg ik er graag aan toe - goede communicatie naar de klant toe, je droom werkelijkheid moet maken.

Voordat er sprake kan zijn van 'goede en snelle beslissingen' zullen de bibliotheken eerst een goed huwelijk moeten hebben opgebouwd. Eerst écht alle bibliotheken aan die landelijke huisstijl en, zoals Jan Klerk ook verwoord in zijn droom: dat alle klanten met hun passen in elke willekeurige bibliotheek terecht kunnen (één pas for all). Pas als dat huwelijk is beslecht (en geconsumeerd?) zijn we wendbaar en klaar voor de snelle beslissingen.
Maar ja, iedereen weet net zo goed als ik hoe het kan gaan in een huwelijk, want tussen droom en daad staan wetten in den weg en praktische bezwaren...