Ding #4: RSS en een nieuwslezer

Al een paar jaar geleden had ik mij laten vertellen over RSS op een lezing van Neerlands bekendste en enthousiastste ‘lifehacker’ Martijn Aslander. Hij enthousiast, ik enthousiast.
Tot ik weer thuis kwam. Wilde ik dat wel, honderden ‘posts’ per dag in de gaten houden? Had ik niet nog meer te doen?
Kennelijk wel, want ik heb het ter kennisgeving aangenomen en verder laten rusten, dat is: ik dacht dat ik het wel ging doen als ik daar echt behoefte aan had, aan afleiding.

Nu met 23Dingen kom ik voor mijn gevoel in de herkansing en ik moet eerlijk toegeven: het voelt niet verkeerd. Ik vind het leuk het nu eindelijk eens te hebben toegepast en er het heuse gemak van te ondervinden.
Voor ons werk in de bibliotheek zag ik het bijvoorbeeld wel voor me dat we op het filiaal een eigen account aanmaken en daar allerlei bibliotheek- en boeken nieuws naar ons toe laten komen. Je bent dan elke dag bij op het gebied van de ontwikkelingen die ons als collega’s aangaan, maar ook wat betreft ‘what’s hot and what’s new’: nieuwe boeken, nominaties, prijzen, etc.

Voor mij persoonlijk vraag ik me nog steeds wel af of ik wel 24/7 achtervolgd wil worden door alle nieuwtjes en ellende in de wereld, maar ik werd eventjes erg gelukkig toen ik de ‘feeds’ van het jeugdjournaal bekeek. Zo’n bericht als dit mag je me altijd voor wakker maken: deze ‘feed’ houden we er in!

Heb alle links uit de opdracht toegevoegd en als je het eenmaal door hebt gaat het bedrieglijk makkelijk, dus voegde ik er nog een paar eigen favorieten aan toe.
Zoals de ‘feed’ van NRC Boeken. Het leek me niet gek, want al tijden hangt deze post-it

op mijn desktop, en omdat ik hem speciaal voor mij laat wegleggen bij een winkel, is dat wekelijks iets om aan te denken en voor om te fietsen. Dat kan dus vanaf nu makkelijker! Met een druk op de knop abonneerde ik mij en las de laatste ‘feeds’, volgens opdracht elke dag bijhouden. Ik had hem keurig leeggelezen voor vandaag, vrijdag NRC-boeken-D-day, maar toen ik mijn Reader net opende: niks, niets, niks!!
Ik had in eerste instantie het voornemen een vurig pleidooi voor de RSS te gaan houden en met een keihard rekenvoorbeeld te komen van hoeveel tijd (en kou) me vandaag werd bespaard. Maar het is vrijdagmiddag, de bezorgers zitten allang op de fiets, en ik zit te wachten op mijn digitale boekennieuws! Hmm. Geloof dat ik zo maar weer op de fiets stap naar mijn vertrouwde adresje.

Maar goed, misschien is het nog even inkomen, misschien heb ik zelf al dat vernuft nog niet helemaal door. We zullen het zien. De volgende RSS-opdracht staat al weer te trappelen voor de deur, dus wie weet hoe veel handiger dit straks nog wordt. Ik merk namelijk wel dat ik er graag nog meer handigheid in zou krijgen, die Google-Reader optimaal te benutten, want een 'eye-opener' vind ik het wel. Zeker voor een nieuwsgierig iemand als ik. Tegelijk blijft het daarom juist zaak me zorgvuldig te abonneren, en zal ik de tip ‘verwijder af en toe eens wat’ zeker ter harte nemen.
Op naar het volgende RSS-Ding!

Ding #2 & 3: Nog maar eentje, mét niet onbelangrijke links

Nu ben ik niet zo'n fan van het AD, maar nood breekt wetten: bieb-nieuws!
Via Facebook bereikte me de link naar dit artikel. Lees! (doe ook even mee aan de poll rechts er van.)
En dat geeft me meteen een mooi bruggetje iets te zeggen over wat ik van het fenomeen Web 2.0 en haar eigenschappen vind.
Want ook al zit ik er volgens mij letterlijk al middenin, toch sta ik er nog vrij ambivalent tegenover, wat maakt dat ik mij figuurlijk nog graag aan de zijlijn begeef.
Het gaat me niet lukken dat hier in een keer allemaal onder woorden te brengen (ik deed een poging 's middags na de kick-off er een stukje over te schrijven, maar dat werd al zo gênant lang, dat ik dat nog steeds niet heb durven plaatsen), maar naar aanleiding van wat er met me gebeurde toen ik dat artikel via Facebook zag, dacht ik daarmee een mooi concreet voorbeeld in handen te hebben.
In eerste instantie schrok ik van het stuk en werd ik er treurig van.Toch vond ik het goed dat het onder de aandacht werd gebracht, maar het kostte me de grootste moeite om bij de tekst: 'Sluiting bibliotheken: een sociale ramp' 'Vind ik leuk' aan te vinken. Ik vind het helemaal niet leuk!
Dat we delen en elkaar op de hoogte brengen van nieuws vind ik op zich een mooie ontwikkeling, want ik weet bijvoorbeeld dat degene die het nieuws onder de aandacht bracht zelf niet direct betrokken is bij de bieb, maar wel mensen kent die het direct aangaat (zoals ik) en het ook doet vanuit zijn eigen sociale betrokkenheid. Dat vind ik mooi.
Tegelijk heb ik veel moeite die dingen te delen in formats en one-liners als 'Vind ik leuk', iets gaat 'like-en' of iedereen die je een keer ontmoet hebt als meteen als 'Vriend' te bestempelen. Ik hou misschien iets te veel van de nuance om hier onbezorgd mee om te gaan.
Niet alleen de vorm, maar ook de inhoud van het delen zet mij nog vaak aan het denken. Hoeveel wil je delen? Hoeveel van jezelf, maar ook: wat wil je van een ander weten? Facebook vraagt altijd: 'Wat ben je aan het doen?', LinkedIn zegt: 'Share an update'. Ik vraag me dan vaak af: hoe eerlijk zal ik zijn? Ga ik nu posten dat ik ijverig aan m'n boekhouding bezig ben, wat ik zou moeten maar niet ben, want ik zit stiekem hier te typen. Of ga ik snel een interessante conferentie verzinnen waar ik zit, want boekhouden is eigenlijk ook te suf voor woorden! Lees ik: 'Ik zit met mijn vriendin op de bank X-factor te kijken, gaat de rode wijn om over de bank', vraag ik me af of ik dat had willen weten. Of moet ik meeveranderen met de tijd en dit soort dingen gaan willen weten?

Hoeveel wil je delen? Wat wil je weten en van wie? Het is een nieuw spel dat ik moet leren te spelen, maar ik moet denken aan een oude naam: 'Mens, erger je niet!'


Over de aard van het 'delen' is het laatste woord wat mij betreft nog niet gezegd, maar ik wil hier wel graag positief eindigen en moet - bedenk ik net - ook nog iets zeggen over het nut voor het werk.
Door de link op Facebook zag ik wel dat het dus nog steeds mogelijk is de petitie bij het VOB te tekenen, dus had ik toch een interessante 'Wat ben ik aan het doen?' voor mijn profiel in plaats van die stoffige boekhouding: een oproep voor het tekenen van de petitie. Dát vind ik dan wel weer leuk! 
Dus collega's, volgens mij ligt hier voor ons veel nut: hou elkaar op de hoogte van bieb-nieuws met één druk op de knop!

Weer meer bij Ding #2: Schrijf een tweede bericht, waarin je iets vertelt over wat jouw ervaringen tot nu toe zijn met Web 2.0 toepassingen.

En dan nog als laatste deel 2 van de ontdekoefening bij Ding #2, dan ben ik weer helemaal bij. Hèhè.
Mijn ervaringen vóór 23Dingen met Web 2.0. toepassingen zijn zo ongeveer:
dat ik 2 weblogs heb opgezet bij Wordpress (één waarop met gepaste onregelmaat nieuwe posts op verschijnen en één statische, dus niet zo 2.0.), die ik zelf als ploeterend en ontdekkend de wereld in heb geholpen. Juist door die ervaring dat al eens in m’n eentje gedaan te hebben, leek het me nu leuk dat samen met collega’s te gaan doen.
Ik was wel trots dat het me allemaal gelukt was en het leuke van die ervaring vind ik te kunnen zeggen tegen anderen: ‘iedereen kan een weblog maken, als ik het kan, kan jij het ook!’
Het bijhouden is weer een heel ander verhaal!
Andere ervaringen van mij zijn Hyves, waarvoor ik me inmiddels heb afgemeld, omdat ik merkte dat ik door mensen gevonden werd, door wie ik helemaal niet gevonden wilde worden. Facebook, waar je tegen dat zelfde euvel aanloopt en dat net iets te laat merkt, maar waarvan ik toch wat meer voordelen zie (zoals in één keer mededelingen en oproepen kunnen doen aan je vriendenkring in plaats van dat je ze allemaal moet gaan mailen erover), al blijf ik vooral op FB erg ambivalent ten aanzien van wat ik ‘wil delen’ en ‘wat niet’.
Daarbij zit ik ook bij LinkedIn, wat ik een prettig ‘ding’ vind. En echt nuttig ook! Het is een vooral zakelijk netwerk, en daardoor wat duidelijker in z’n toepassing. Al betrap ik mezelf er daar dan juist weer op dat ik de neiging heb te willen spelen met ‘wat is nog zakelijk en wat niet’. Maar dat kan ook komen doordat ik nou eenmaal niet zo erg zakelijk ben. En hoort dat niet ook bij het 2.nullen: jezelf laten zien in wat je doet en wie je bent? Toch?!
Nou goed, dat was het wel zo’n beetje. Ik schrijf geen reviews, ik twitter niet en zit ook niet zingend op You Tube, al heb ik bij die laatste al wel een account, omdat ik een keer een filmpje wilde plaatsen op mijn weblog.
Ik vind het (tot nu toe) genoeg. Maar wie weet wat 23Dingen nog zal bijdragen aan mijn 2.0.-behoefte. Ik had er niet speciaal een verwachting van, maar wel de goede hoop dat ik nog aangenaam verrast zal worden door een toepassing die ik dacht nooit nodig te hebben, maar straks niet meer zonder kan!

Nog meer Ding #2: Schrijf een post over de weglogsoftware die je gekozen hebt

De voornaamste reden dat ik voor Blogger heb gekozen is dat tijdens de kick-off werd gezegd dat wij met 23Dingen Blogger gaan gebruiken.
Wel had ik overwogen om Wordpress te gebruiken, omdat ik daar enigszins bekend mee ben en daar juist graag me nog meer in wil bekwamen, maar het leek me ook niet leuk als enige een ander type weblogsofware te gebruiken, want dan kan je veel moeilijker tips en dingen uitwisselen met anderen. En ik wil juist dingen bijleren en dat samen doen met collega’s.
Daarbij leek het me wel fijn blogsoftware te gebruiken die geheel Nederlands is. Bij Wordpress heb ik weliswaar gekozen voor de Nederlandse versie, maar de vertaalcomputer laat nog wat te wensen over, waardoor (bij mij in ieder geval) toch nog de helft in het Engels is en dat vind ik bij computer-dingen nog best lastig.
Ik hoop door de Nederlandse versie bij Blogger mogelijkheden te leren, die ik dan ook zal ontdekken bij mijn Wordpress-blog. 
Tot nu toe merk ik dat ik Blogger wat gebruiksvriendelijker vind in bijvoorbeeld de keuze aan kleuren en lettertypen bij je ontwerp, ‘linkje testen’ voordat je post en het gebruik van witregels. In Wordpress krijg je er standaard twee, tenzij je Shift+Enter doet. Beetje onhandig, vind ik.
Alleen vind ik het uploaden van foto's bij Blogger nog niet zo fijn, omdat hij de grootte van mijn foto’s (zoals ik ze standaard maak) niet accepteert en moet ik ze dus steeds kopiëren en opslaan in een kleiner formaat, wat ik nogal omslachtig vind.
Verder moet ik het nog een beetje gaan uitvinden (zo ben ik benieuwd of het hier net zo goed lukt te sjoemelen met data als in Wordpress, dit is een eerste poging, ha!) en is het vooral even wennen aan een nieuwe lay-out. Het zal er om spannen, denk ik!

Ding #2: Plaats je eerste berichten

Dit is een oefenbericht voor 23 Dingen mét 2 koppelingen.

Ding #1

Hoi,

Dit is mijn eerste testbericht van 23Dingen bij Ding 1 of Ding 2...